moment dipolowy Chemia

Podobne

 

to get to the rainbow you have to go through the storm

Temat: 3 krotkie zadanka dla pierwszaka:D
1. Jaka budowe przestrzenna moze miec czasteczka AB2 o zerowym momencie dipolowym, a jaka gdy moment dipolowy jest rozny od zera. Podac przyklady.
Cząsteczka o zerowym momencie AB2 może mieć budowę liniową.Wówczas momenty dipolowe od dwóch atomów leżą na jednej lini i moment dipolowy całej cząsteczki będzie wynosił zero.
Moment różny od zera,hybrydyzacja sp2,sp3(uwaga na wyjątki)

2. Moment dipolowy czasteczki BF3 jest rowny 0 mimo ze wystepujace w nim wiazania sa spolaryzowane. Dlaczego?
Pomoc: B5:1s2 2s2 2Px1 2Py0 2Pz0
B5*:1s2 2s2 2Px1 2Py1 2Pz0
[b]3x(sp2)12pz0
http://www.chem.uncc.edu/...C19b/sld005.htm

3. Na podstawie wzoru sumarycznego i momentu dipolowego(jest rowny zero) okreslic budowe geometryczna czast.: BeH2 moment dipolowy jest rowny zero, NH3 moment dipolowy= 1,44D
BeH2 hybrydyzacja sp
NH3 hybrydyzacja sp3 (przeanalizuj wpływ wolnej pary elektronowej na atomie azotu --->ona ma wpływ na moment dipolowy)

Polecam książki do chemii organicznej,bo widzę,że są to czyste zadanka z 1 sem.organy
Np. w McMurrym jest to dość dobrze wyjaśnione

Pozdrawiam

Źródło: chem.univ.gda.pl/forum/viewtopic.php?t=630



Temat: SZKOLNE WPADKI
chemia (pProf jest naprawdę świetna! )

"Narysujcie duży dipol, ja narysowałam bardzo ładny."

"Jak odłożymy napięcie to się nabałaganią."

"Nie ma większego liczenia jak do ośmiu."

"Tutaj masz tablicę."

"Jak ty to ładnie potrafisz rysować."

"Taki o kwas krzemowy."

"Nie wiem czy zrozumiecie tą lekcję. Ja zrozumiałam."

"Trudne to do namalowania... Ale to już jest łatwe."

Momenty dipolowe wam tego nie powiedzą."

"Generalnie powinien wyjść mi kształt... Generalnie to nic mi nie wychodzi."

"Boże jaka ja musiałam być dzielna, że to wszystko rozumiałam."

"Jest ich mnóstwo... mnóstwo więcej."

"Mi to zajęło 19 minut. Sprawnemu uczniowi zajmie 30 minut. No ale większość z was nie jest sprawna."

"Mam nowe okulary ale głupio mi w nich przyjść."

"Hydrosole i zozole"

"Macie znać symbole pierwiastków. Żeby mi ktoś nie powiedział, że miedź jet Cu... yy bo jest"

"Wyobrażasz sobie taki ciężar? Nie wyobrażamy sobie takiego ciężaru"

"Stosunek ilościowy molekularny... Stosunek molowy... same stosunki mamy dzisiaj, ale numer."

"Aż się zdziwiłam. Spryciary nie? Ale oni tak na tych maturach robią"

"Ten się tu najbardziej nadaje. Jest takim silnym utleniaczem."

"Już nie piszcie że kupa. Tylko sad."
Źródło: forum.oaza.org.pl/viewtopic.php?t=2858


Temat: Ciekawostki zywieniowe
Dot.: Ciekawostki zywieniowe
  Znalazłam jeszcze jeden ciekawy artykuł na temat mikrofalówki. Bardzo naukowo, ale i dość zrozumiale moim zdaniem opisano zasade działania mikrofalówki. W sumie wynika z tego, że nie do końca jest ona taka zła, bo pomimo faktu, że żywność "traci smak" to jednocześnie "traci" toksyczne związki chemiczne:ehem:

"A w jaki sposób mikrofale oddziałuja z produktami spożywczymi? Zależy to w dużym stopniu od zawartosci i rozmieszczenia wody w podgrzewanym produkcie. Mechanizm podgrzewania za pomoca mikrofal polega bowiem na absorpcji mikrofal przez molekuły wody. Polarne czasteczki wody w zewnetrznym polu elektrycznym ustawiaja sie w taki sposób, aby ich moment dipolowy był zgodny z kierunkiem pola. Jesli pole elektryczne bedzie sie cyklicznie zmieniac, molekuły beda sie starały nadaąyc za zmianami kierunku pola, zderzajac sie przy tym z sasiednimi czasteczkami. Podczas tych zderzen czesc energii elektromagnetycznej zamienia sie na ciepło, prowadzac do zwiekszenia temperatury. Mikrofale o czestosci 2,45 GHz bardzo dobrze penetruja produkty o rozmiarach ograniczonych wielkoscia komory kuchenki mikrofalowej, zapewniajac równomierna absorpcje
energii. Specyfika gotowania w mikrofalówce polega na tym, że jedzenie
podgrzewane jest równomiernie w całej objetosci. To dlatego na powierzchni
pieczonego kurczaka nie tworzy sie apetyczna skórka. Traci sie oczywiscie w ten sposób na smaku, ale również unika sie toksycznych zwiazków chemicznych, powstajacych podczas tradycyjnych metod smażenia."

Teraz o podgrzewaniu wody w mikrofalówce (w sumie tyczy się to wszystkich cieczy, więc mleka też:ehem: )

"Niebezpieczne może byc jednak podgrzewanie czystej wody nawet w otwartym pojemniku, a to ze wzgledu na zjawisko przegrzania. Proces wrzenia
rozpoczyna sie od powstawania tzw. jader nukleacji – małych babelków pary
wodnej, pojawiajacych sie w miejscach defektów lub w miejscach bardziej nagrzanych na sciankach naczynia. Jako jadra nukleacji moga również służyc rozpuszczone w cieczy substancje, takie jak przyprawy lub rozpuszczone w cieczy gazy. Jesli brak jest jader nukleacji, ciecz nie zaczyna wrzec mimo osiagniecia temperatury wrzenia. W przypadku podgrzewania cieczy w gładkim naczyniu, takim jak szklanka, może nastapic przegrzanie, a wówczas wystarczy niewielkie zaburzenie, takie jak włożenie łyżeczki, stukniecie o scianke lub wsypanie cukru, aby nastapiło gwałtowne zagotowanie i wybuch cieczy. Aby tego uniknac, zaleca sie pozostawienie w kuchence podgrzewanej cieczy na jakis czas po wyłaczeniu w celu wychłodzenia oraz umieszczanie razem z ciecza łyżeczki lub innego (niezakonczonego
ostro) przedmiotu, na którym łatwiej moga sie formowac jadra nukleacji.
Po wyciagnieciu naczynia z ciecza nie należy pochylac sie nad nia podczas
wsypywania przypraw lub umieszczania w niej jakichkolwiek przedmiotów (woreczek z herbata, łyżka)."

Przyznam szczerze, że nigdy nie myślałam, że gotowanie wody w mikrofalówce może być aż tak niebezpieczne:rolleyes:

Żródło: http://www.if.uj.edu.pl/Foton/89/pdf...ikrofalowa.pdf

Mam nadzieje, że nikogo nie zanudzam tymi informacjami:D

I jeszcze na koniec w celu podsumowania odpowiedzi na Twoje pytanie rzyrafko:) Białko zawarte w nabiale jest ścinane w mikrofalówce i przez to trudniej przyswajane i trawione przez organizm.
Źródło: wizaz.pl/forum/showthread.php?t=130739


Temat: Kawałek ściągi z biochemii
Wiązania chemiczne: Wiązanie kowalencyjne- rodzaj wiązania chemicznego. Istotą wiązania jest istnienie pary elektronów, które są współdzielone w porównywalnym stopniu przez oba atomy tworzące to wiązanie. Rodzaje: koordynacyjne- współdzielone elektrony mogą pochodzić tylko od jednego atomu. Niespolaryzowane- para elektronowa należy w równym stopniu do obu atomów. Spolaryzowane- elektrony przesunięte są w kierunku jednego z atomów. Atomowe- występują między dwoma atomami tego samego pierwiastka. Wiązania niekowalencyjne: Wodorowe- słabe wiązanie chem, polega na przyciąganiu elektrostatycznym między atomem wodoru i atomem nukleofilowym zawierającym wolne pary elektronów. Jonowe- atomy pierwiastków łączą się w cząsteczki dążą do uzyskania konfiguracji walencyjnej helowca najbliższego im w ukł okr. Siły van der Waalsa- wzajemne oddziaływania elektrostatyczne pomiędzy dipolami cząsteczkowymi, pomiędzy cząsteczkami pozbawionymi momentów dipolowych lub atomami. Oddziaływania hydrofobowe- przejawiają się jako tendencja do agregacji obiektów niepolarnych, znajdujących się w środowisku wodnym. W skali atomowej, wynikają one z reorganizacji wody dookoła zanurzonych w niej molekuł. Budowa cząsteczki wody ( tlenku wodoru )
wodór(H) + tlen(O) + wodór(H) = cząsteczkowy ładunek ujemny na części cząsteczki zawierającej tlen -(H2O) lub cząstkowy ładunek dodatni na części cząsteczki zawierający wodór ( H-O-H). Cząstkowe ładunki dodatnie po stronie atomów wodoru i cząstkowy ładunek ujemny po stronie atomu tlenu sprawiają, że cząsteczka wody zachowuje się jak dipol elektryczny - jest polarna. Wiązania kowalencyjne H-O są tu spolaryzowane i mają w jednej trzeciej charakter wiązania jonowego. Badania cząsteczki wody metodami chemii kwantowej pozwoliły na dokładniejsze poznanie rzeczywistego rozkladu ładunków elektrycznych. Rozmieszczenie orbitali cząsteczkowych ma w przybliżeniu symetrię czworościenną. Cząsteczki hydrofobowe- mają skłonność do odpychania od siebie cząsteczek H2O. Zdolność ziaren do powierzchniowego zwilżania wodą o obecność gazu. Najczęściej nie posiadają momentu dipolowego. Cząsteczki hydrofilne- mają zdolność łączenia się z wodą. Posiadają duży moment dipolowy jako całość, lub posiadają gr funkcyjne o dużym momencie dipolowym.

Tłuszcze: T. Właściwe- ze względu na budowę chemiczną należą do estrów, składnikiem alkoholowym jest glicerol, a kwasowym – jednokarboksylowe, wyższe kwasy tłuszczowe, np. mirystynowy, palmitynowy, stearynowy, linolenowy. Kwas tłuszczowy posiada jedną resztę karboksylową i długi łańcuch węglowodorowy. Kwas zazwyczaj zawiera parzystą liczbę węgli, granicznie 14–24, zwykle 16 lub 18.W stanie wolnym wyższe kwasy karboksylowe występują w nieznacznych ilościach. Nie rozpuszczają się w wodzie, stan skupienia i temperatura topnienia zależą od długości reszt kwasowych oraz liczby wiązań podwójnych, mają konsystencję stałą. Pod wpływem ogrzewania z kwasami i zasadami tłuszcze ulegają hydrolizie. Stanowią one magazyn energii dla różnych organizmów. Głównym miejscem przechowywania tłuszczów jest cytoplazma komórek tłuszczowych. Duże krople triacylogliceroli zajmują większą część komórki. Gdy jest zapotrzebowanie na energię, enzym lipaza katalizuje hydrolizę tłuszczów do glicerolu i kwasów tłuszczowych. Fosfolipidy to lipidy, w których skład wchodzą: gricerol, kwasy tł, kw fosforowy związany z zasadą azotową np. choliną. Charakterystyczną ich cechą jest to, że oprócz reszt kwasów tłuszczowych występują w nich również reszty kwasu fosforowego V. W zależności od rodzaju alkoholu, stanowiącego zrąb cząsteczki, wyróżnia się glicerofosfolipidy i sfingofosfolipidy. Przez resztę fosforową do rdzenia glicerofosfolipidowego może być dołączony inny związek org. Stanowią one główny składnik lipidowy błon cytoplazmatycznych. Kwasy tłuszczowe- związki zbudowane z dł łańcucha węglowodorowego zawierającego gr karboksylową na końcu. Zbudowane z parzystej liczby atomów węgla, syntetyzowane z fragmentów dwuwęglowych. Rzadko występują w stanie wolnym, łączą się z innymi związkami o charakterze alkoholi, tworząc estry. Skł budulcowy kom, biorą udział w metabolizmie i transporcie cholesterolu, transporcie wody i elektrolitów, regujują wydalanie jonów sodu, hamują agregację płytek krwi. Ceramidy – organiczne zw chem z grupy lipidów obecne w warstwie rogowej naskórka. W skórze człowiekia zindentyfikowano 7 różnych ceramidów oznaczonych kolejno 1,2,3,4,5,6I,6II, które różnią się strukturą chemiczną i polarnością. Głównym składnikiem ceramidów są niezbędne, nienasycone kw tł. Ceramidy w warstwie rogowej ściśle do siebie przylegają, zapewniając nieprzepuszczalną powłokę dla wody oraz decydują o elastyczności skóry i utrzymaniu jej stałej temp. Najgorsze działanie na ceramidy mają: mydło, detergenty, rozpuszczalnik. Ilość ceramidów zmniejsza się wraz z wiekiem, a skóra osób po 40. roku życia wcale ich nie produkuje. Występują w skórze. Białka integralne znajdujące się w błonie komórkowej mają charakter amfipatyczny. Mają zarówno regiony hydrofobowe jak i regiony hydrofilowe i są asymetrycznie rozłożone, przechodząc na obie strony dwuwarstwy. Jest to spowodowane tym, że białka budują aminokwasy o różnej budowie łańcucha bocznego, który może mieć charakter hydrofobowy. Hydrofobowe łańcuchy boczne reszt wystają w helisie na zewnątrz i mogą oddziaływać wiązaniami hydrofobowymi z łańcuchami kwasów tłuszczowych. Po każdej stronie takiej helisy znajdują się skupienia aminokwasów o obdarzonych ładunkiem łańcuchach bocznych, które oddziałują niekowalencyjnie z przeciwnymi ładunkami na polarnych grupach głowy lipidów błonowych. W grupie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych wyróżnia się rodziny o nazwach omega-3 i omega-6. Rodziny kwasów omega-3 i omega-6 należą do grupy kwasów wielonienasyconych, a więc takich, które posiadają co najmniej dwa wiązania podwójne miedzy atomami węgla. Różnica miedzy nimi, wyrażona tzw. liczbą omega, dotyczy miejsca w jakim w łańcuchu węglowym występuje pierwsze wiązanie podwójne. I tak w przypadku kwasów omega-3 pierwsze podwójne wiązanie występuje przy trzecim atomie węgla. Analogicznie w przypadku omega-6, to wiązanie znajduje się dopiero przy szóstym atomie węgla. Eikazanoidy- organiczne związki chem, będące produktami przemian niezbędnych nienasyconych kw tł. Wykazują znaczną aktywność i spełniają bardzo wiele istotnych metabolicznie funkcji. Są obecne w bardzo wielu różnego rodzaju tkankach. Ważnym szlakiem metabolicznym jest znajdujący się w fosfolipidach błon komórkowych kwas arachidowy, który za pomocą enzymu fosfolipazy A2 jest uwalniany z fosfatydyloinozytolu. Kwas arachidonowy staje się substratem dla 2 ważnych enzymów: cyklooksygenazy (COX) i 5'-lipooksygenazy.
Źródło: poznan.kosmetycznie.pl/viewtopic.php?t=75


Temat: [03.02.08] Chemia - Referat 2 kwasy
Kwas mrówkowy lub kwas formowy (z łac. formica - mrówka; wg obecnej nomenklatury IUPAC kwas metanowy, dawniej kwas wodorokarboksylowy) to najprostszy związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych o wzorze HCOOH. Kwas ten znajduje się w liściach pokrzyw, dlatego ich zetknięcie z ludzką skórą powoduje jej oparzenie. Kwas mrówkowy znajduje się także w organizmach mrówek i pszczół, dlatego ich ukąszenie jest bolesne. Sole kwasu mrówkowego to mrówczany. Substancja o dużej lotności.

Ogólne informacje

Nazwa systematyczna kwas metanowy
Inne nazwy kwas mrówkowy, kwas formowy, kwas wodorokarboksylowy -dawniej
Wzór sumaryczny CH2O2/HCOOH
Masa molowa 46,0254 g/mol
Wygląd bezbarwna, klarowna ciecz o ostrym drażniącym zapachu
Właściwości
Gęstość i stan skupienia 1,22 g/cm3 ; ciecz
Rozpuszczalność w wodzie dobrze się rozpuszcza, miesza się w każdym stosunku
Temperatura topnienia 8,3°C (281,45 K; ±0,1°)
Temperatura wrzenia 100,5°C (373,65 K; ±0,5°)
Lepkość 1,57 cP (26°C)
Budowa
Moment dipolowy 1,41 D

Właściwości

* Ciśnienie par 42 mbar (20°C)
* Palny,co zapisać można za pomocą reakcji: 2HCOOH+O2->2CO2+2H2O
* Dobrze rozpuszcza sie w wodzie
* Związek silnie redukujący, żrący i korodujący
* Powoduje podrażnienie skóry i śluzówki, w większych stężeniach poważne poparzenia
* Konserwant o silnych właściwościach grzybobójczych, przy wysokich stężeniach i niskim zakresie pH zakres jego działania obejmuje również bakterie

Kwas mrówkowy hamuje aktywność enzymów, zwłaszcza katalazy. Optimum skuteczności działania przypada na zakres pH 3 – 4 i niżej. Przy pH 6,0 zawiera zaledwie 0,56% czynnej, niezdysocjowanej formy kwasu mrówkowego.

Zastosowanie

Ze względu na swoje właściwości grzybobójcze często wykorzystywany jako składnik preparatów grzybobójczych i zakwaszających. Często występuje w mieszaninach z innymi kwasami, bądź naniesiony na nośnik. Szerokie zastosowanie w syntezie organicznej. W pszczelarstwie jest stosowany do zwalczania roztocza Varroa destructor ( Sposoby zapobiegania i leczenia warrozy: od lat osiemdziesiątych XX wieku do chwili obecnej (2006) walka pszczelarzy i naukowców z warrozą nie dała spodziewanych rezultatów.
Obok naturalnych metod zapobiegania warrozie (np. próby wyhodowania pszczoły miodnej dysponującej mechanizmami obronnymi przeciw pasożytowi Varroa destructor, dyskusyjna metoda wycinania czerwiu trutowego itd.) w leczeniu warrozy stosuje się preparaty chemiczne. Są one podawane w postaci pasków wieszanych w ulach, w postaci dymu ze spalania lub odparowywania środków przeciw roztoczom (środków warroabójczych) lub w postaci oprysków roztworami zawierającymi substancje czynne. Roztocz potrafi jednak w ciągu kilku lat uodpornić się na te akarycydy. Stosowanie kwasów organicznych, takich jak kwas mrówkowy, kwas mlekowy i kwas szczawiowy nie prowadzi do nabrania oporności na te kwasy przez pasożyta, jest jednak pracochłonne i zależne od warunków atmosferycznych oraz od stadium rozwoju rodziny pszczelej. Stosowanie preparatów chemicznych w zależności od ich składu wpływa na zanieczyszczenie miodu lub wosku. Nie wolno stosować preparatów warroabójczych w okresie produkcji miodu towarowego. Bezwzględnie należy przestrzegać okresów karencji wymaganych dla poszczególnych preparatów)

Kwas szczawiowy (nazwa systematyczna: kwas etanodiowy, HOOC-COOH) - organiczny związek chemiczny, najprostszy możliwy kwas dikarboksylowy.

Nazwa systematyczna kwas etanodiowy
Inne nazwy Kwas szczawiowy, (ang, Oxalic acid)
Wzór sumaryczny C2H2O4 (bezwodny)
C2H2O4·2H2O (dihydrat)
HOOC-COOH
SMILES OC(=O)C(O)=O
Masa molowa (bezwodny) 90,03 g/mol
(dihydrat) 126,07 g/mol
Wygląd białe kryształy

Gęstość i stan skupienia bezwodny: 1,90 g/cm3; ciało stałe
dihydrat: 1,653 g/cm3 ; ciało stałe
Rozpuszczalność w wodzie 14,3 g/100 cm3
Temperatura topnienia 189,5°C (462,65 K; połączona z rozkładem)
Kwasowość (pKa) pK1 = 1,23
pK2 = 4,19

Po raz pierwszy został otrzymany już w 1776 r. przez Karla Wilhelma Scheele'go. Jest to zatem jeden z najwcześniej poznanych kwasów organicznych.
Rozpuszcza się zarówno w wodzie jak i rozpuszczalnikach organicznych (etanol, eter dietylowy). Z roztworu wodnego krystalizuje w postaci dihydratu (COOH)2·2H2O

Kwas szczawiowy jest jednym z najsilniejszych kwasów karboksylowych - jego stała dysocjacji Ka1 wynosi 0,035, a Ka2 - 0,000053. Jest to spowodowane wzajemnym efektem indukcyjnym dwóch grup karboksylowych. Tworzy sole i estry jedno- i dwupodstawione - szczawiany.

Wobec utleniaczy (np. nadmanganianu potasu) ma właściwości redukujące.

Otrzymywanie i występowanie

Otrzymuje się go poprzez ogrzewanie mrówczanu sodu do ok. 400 °C, w wyniku czego powstaje szczawian sodu, który następnie przeprowadza się w kwas szczawiowy za pomocą rozcieńczonego kwasu siarkowego. Inne metody to przepuszczenie dwutlenku węgla nad sodem lub potasem metalicznym w temp.360°C,a także utleniania glikolu etylowego lub utlenienie wielu innych związków organicznych (np.cukrów) kwasem azotowym.

Światowa produkcja kwasu szczawiowego i jego estrów wynosi ok. 140.000 ton rocznie.

W przyrodzie występuje w niewielkich ilościach w moczu, w większych w postaci soli w wakuolach niektórych roślin, m.in. szczawiu, rabarbaru, szpinaku i buraków, również w herbacie i kakao. Europejczycy przyjmują z pożywieniem średnio 70-80 mg kwasu szczawiowego dziennie, wegetarianie ok. 400-600 mg.

Szkodliwość

W dużych stężeniach kwas szczawiowy działa drażniąco na skórę i błony śluzowe, ale nawet w ilościach spotykanych w żywności może być szkodliwy - z jonami wapnia tworzy trudno rozpuszczalny szczawian wapnia, który osadza się w postaci kamieni w nerkach. Dlatego częste spożywanie dużych ilości warzyw zawierających ten kwas może być przyczyną kamicy nerkowej, a także niedomiaru wapnia w organizmie.

Zastosowanie

* Kwas szczawiowy jest stosowany do usuwania rdzy.
* W elektrotechnice jest środkiem pomocniczym przy elektrolitycznej oksydacji glinu (Eloxal).
* W analizie miareczkowej jest substancją wzorcową do nastawiania miana roztworów utleniających.
* W pszczelarstwie jest stosowany do zwalczania roztocza Varroa destructor.

Źródło: club-nation.eu/showthread.php?t=23917



Designed by Finerdesign.com